سهم من از این زندگی نامردمی بود

دیریست به تقدیر خود بی اعتنایم

یک عمر می خواهم کنار تو بمانم

بگذار پابند تو باشد اشکهایم

این یک غزل را محض چشمان توگفتم

شاید بخوانی از نگاهم حرفهایم

وای از غرورم زیر این آوار احساس

له شد میان ناله شب گریه هایم

شایدتویی تنها دلیل بودن من

ای مرد رویاهای بی چون وچرایم...