برای توکه غمگینی

که دلگیری که تنهایی

اسیر ذهن بدبینی

گرفتار غزل هایی

برای تو که می دانم

چه بی اندازه مغروری

صبوری کن درین تقدیر

اگرفرسنگها دوری

برای توکه مثل من

اسیر دست پاییزی

چه معصومانه در خلوت

بلوراشک میریزی

برای تو که مثل من

میان دوزخ افتادی

خدایا دلخورم از تو

بهشتت را به کی دادی!؟

....