بیا پس بزن ابرهای شرور

بیا غایب لحظه های حضور

بیا رنگ کن خلوت سایه را

تو ای آفتابی ترین حجم نور

بیا کوچه های غزل خالی است

درین جا تماشا ندارد عبور

بیا سادگی را تو عادت بکن

که له شد شبی زیر پای غرور

بیا جاده را خاک غربت گرفت

تو تنها سوار افق های دور

بیا خسته شد انتظار فرج

بیا التهاب سپید ظهور